Ekrem ile Güplü Ahmet

Ekrem ile Güplü Ahmet, 1970 öncesi Yahyalı sokaklarının değişmez ikilisidir. Yahyalı Camiikebir Mahallesinde ikamet eden Ekrem’in (Abdullah Bircan 1926-1973), en belirgin özelliği ” Ekrem Ninnoş ” ve “Pusulan gelmiş Ekrem” sözlerine çok kızması, yüzünü kanatıncaya kadar tırnaklaması ve elindeki paraları yere saçması, sonra da geri toplamak için paraları saçtığı bölgede dolanmasıdır. Yahyalı’ya sıkça kullanılmakta olan “Ekrem’in paraya dolanması” deyimi buradan ileri gelmektedir. Ekrem Ninnoş, 1973 yılında vefat etmiştir. Mezar taşında şu ifade yer almaktadır: ” Yahyalı’nın delisi, Allah’ın velisi, Ekrem Ninnoş.”

Ekrem ile aynı yaşlarda olduğu tahmin edilen Güplü Ahmet (Ahmet Küplü) Adana’nın Aladağ ilçesine bağlı olan Küp Köyü’nden olup yaşamının büyük bir kısmını Yahyalı’da geçirmiştir. Daha çok sokak aralarında dolaşmakta, kadınların ikram ettikleri yiyeceklere karşılık “Sabah oldu yine Suna’m uyanmaz” ve “Ben Ayşe’yi düşünürken bıyığımı sıçan yemiş” türkülerini söylemekle meşhurdur. Doğuştan noksan olan Ekrem ve Güplü Ahmet, genç-ihtiyar, kadın-erkek toplumun merhamet duygularını en çok çoşturan, dolayısıyla Yahyalı insanın en çok sevdiği kişilerdendir. (Köşker, 1997:261)

Kaynak ve Resim : Ressam Fatih Köşker

              Ekrem Minnoş                                  Güplü Ahmet